Learning Obey Chapter Two

En zo stapte ik uit de lift op het verdieping waar ik werd geadresseerd. Ik stond in een open ingangsterrein met een receptiebalie bezet door een zeer aantrekkelijke bruine. Als ik in het register ging en vroeg naar Cynthia, Master's assistent, werd ik gevraagd om te zitten en te wachten op Cynthia. Na ongeveer vijftien minuten naderde een hoog gegadigde blonde vrouw zich aan mij en vroeg me om haar te volgen. We doorkruisten een aantal kantoren in wat eruitzag als een soort brokerbureau. Ik kon niet helpen maar te merken dat Cynthia zeker een scherp gestalteerde achterwerk onder die lange, strakke grijze rok. Aan het einde van een gang kwam ze aan een grote set dubbele eiken deuren en tikte zachtjes. Ik hoorde dat mannelijke, diepe stem haar vertellen om binnen te gaan en ik herinnerde me die stem goed, die mij had gedirigeerd om te optreden voor zijn webcam. We enten een grote, ruime kantoor met een ronde conferentiestraat aan een eind en Master zat achter een grote, duurzichtige bureau zonder rommel. Bij haar gebaar zat ik in een stoel voor dat bureau terwijl Cynthia stilzwijgend vertrok, de deuren dichttrekkend achter zich. Ik keek naar de man achter het bureau en hij was zelfs nog aantrekkelijker in persoonlijkheid dan zijn foto's weergeven. Hij droeg een gestreepte wit overhemd met een stropdas en een grijs jasje hangde op een jasrek naast het bureau. Hij keek alleen maar naar me met die zeer donkere bruine ogen en leek te wachten. Snel herhaalde ik wat ik was geordend om te zeggen: "Hallo Meester, ik ben hier om te dienen en te gehoorzamen. " Met dat ze hij drukte een knop op zijn grote telefoonconsole en toen een vrouwelijke stem antwoordde: "ja, heer", vroeg hij de stem: "wat is de tijd van deze klant aangekomen? " Ze antwoordde: "vier oh zes, heer". Hij bedankte haar en eindigde de bel. Hij keek dan rustig naar me en zei: "Je moest om 4 uur precies hier zijn. Je bent laat en ik verdragen geen noncompliance. " Hij stond op en zei: "ga naar de conferentiestraat. " Ik snel stond op en liep de trap naar de conferentiestraat. Zodra ik begon te zitten, brulde hij: "zit niet neer, zet je handen op het tafel met je rug naar mij toe. " Verward deed ik dat. Hij naderde het tafel en zachtjes raakte hij mijn uitspringende achterwerk. Hij gaf verder instructies in dat diepe hypnotische stem. "verwijder die afschuwelijke schoenen en trek je broek naar je knieën! " Zijn stem had mij snel uit mijn schoenen en ontkoppelde mijn broek om ze naar mijn knieën te trekken. Van de hoek van mijn oog zag ik hem een kort mes uit zijn zak halen. Ik voelde een momenten angst gemengd met de ongewone wens om zijn commando te gehoorzamen. Hij greep dan snel de zijde van mijn zwarte onderbroek en sneden ze door, trekkend ze uit mijn kloppen. Hij voelde zijn vingers verstrengeld in mijn asblonde, schouderlange haar en hij sloeg mijn hoofd terug, dwars mijn mond open met een gejammer. Hij duwde dan mijn onderbroek in mijn mond, duwen met zijn vingers tot ze volledig vulden mijn gapende mond.

Staand aan de tafel met mijn broek om mijn knieën, zag ik hem lopen naar een naastgelegen credenza en openen de lade, waaruit iets verscheen dat leek op een ridderstok die ik had gezien toen ik informatie zocht over een dominante levensstijl. Hij liep langzaam achter me en zei: "Je bent zes minuten late. Je zal worden gestraft voor dat en kan beslissen of je kunt voldoen en gehoorzamen aan je Meester. Je bent zes minuten late. Je moet betalen voor die zes minuten. " Met dat zei hij: "Een minuut. " En dan CRACK en weer dat brandende pijn. Ik dacht bijna te staan en hoorde mijn gedempte gejammer omhoog van mijn onderbroek gevulde mond. Hij zei alleen: "Twee minuten. " Ik voelde tranen opkomen in mijn ogen en schudde mijn hoofd toen CRACK en weer dat ongelooflijke brandende pijn. "Drie minuten. " Ik voelde mijn tranen overlopen mijn ogen en rollen langs mijn wangen, ongetwijfeld nemen mijn zorgvuldig toegepaste make-up mee. Drie keer voelde ik de pijn die me liet snikken met mijn gezicht op de tafel en mijn tranen rollen langs mijn wangen, en nu voelde ik de snot uit mijn neus stromen. Als mijn neus gevuld was, had ik moeite met ademen toen zijn vingers in mijn haar mijn gezicht terug trokken en hij mijn onderbroek van mijn mond nam. Ik slikte lucht in mijn longen en hoorde ZIJN stem van over de kamer: "Trekt je broek omhoog en keert terug naar je stoel. " Ik deed wat hij zei, voelend de opkomende welten op mijn brandende achterste. Ik boog mijn broek, trok mijn blouse en jas omhoog en zat terug in de stoel tegenover zijn bureau, niet zonder het pijn van mijn achterste te voelen. Hij zat neer en rustig vroeg hij: "Nu, ben je klaar om gehoorzaam en te voldoen aan mij? " Op een manier vond ik de moed om te stamel, "Ja, Meester. " Van diep in mezelf voelde ik volledig onder zijn commando en op een manier had ik deze overweldigende drang om gehoorzaam aan zijn elke commando. Gingen alle gedachten over mijn bedrijf, mijn scheiding of mijn leven.

Ik werd opgedragen om op mijn knieën te gaan en "kruipen" rond zijn bureau, wat ik dankbaar deed. (Complete met verlichting van de pijn van mijn brandende heupen) Rond zijn bureau stond hij en opdrachtte me om zijn schoenen en sokken en dan zijn flanellbroek te verwijderen. Ik klomperde met alles, maar uiteindelijk slaagde ik erin.

Te worden voortgezet... ……..